Αγγελική Ν. Παπαγαθαγγέλου
Ψυχολόγος ΑΠΘ - Ψυχοθεραπεύτρια

Παιδιών και Ενηλίκων

Σεμινάριο στη «Διαχείριση Άγχους και Κατάθλιψης»

Σεμινάριο «Διαχείριση Άγχους και Κατάθλιψης»
Εισηγήτρια: Αγγελική Παπαγαθαγγέλου, Ψυχολόγος

Το σεμινάριο αυτό – με θεωρητικό και βιωματικό μέρος – απευθύνεται σε όσους θέλουν να εκπαιδευτούν σε τεχνικές διαχείρισης του άγχους, της κατάθλιψης και του θυμού. Τεχνικές χαλάρωσης, επικοινωνίας, επίλυσης προβλημάτων, λήψης αποφάσεων και διαμόρφωσης ενός εναλλακτικού τρόπου σκέψης και συμπεριφοράς καθώς και εκπαίδευση στη διεκδικητική συμπεριφορά κ.α. αποτελούν το βασικό άξονα του περιεχομένου αυτού του σεμιναρίου.

Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στο Κέντρο Ψυχολογίας Παιδιών και Ενηλίκων ημέρα Κυριακή και ώρα 11:00 – 18:00 στις παρακάτω ημερομηνίες:

Κυριακή 29 Μαΐου 2016
Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2016

Για την άσκηση στη χαλάρωση, που γίνεται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο με στρώματα και μαξιλάρια, ζητείται από τους συμμετέχοντες να είναι χωρίς παπούτσια και να φορούν άνετα ρούχα.
Κόστος συμμετοχής: 70 ευρώ
Απαραίτητη η δήλωση συμμετοχής στα τηλ. : 2310 384097 & 6939006702

Σε ποιους απευθύνεται
Το σεμινάριο απευθύνεται σε όσους θέλουν να αντιμετωπίσουν το άγχος και άλλα αρνητικά συναισθήματα. Ακολουθούν σύντομα άρθρα για το άγχος, τα οφέλη από τη χαλάρωση και άλλες τεχνικές διαχείρισης του στρες που σχετίζονται με το περιεχόμενο του σεμιναρίου


Τί Είναι το Στρες και οι Επιπτώσεις του
Είναι σημαντικό να αναφερθεί και να γίνει κατανοητό τι είναι το στρες . Το στρες ορίζεται ως « το σύνολο των αλλαγών που συμβαίνουν στον ανθρώπινο οργανισμό ως αποτέλεσμα αντιμετώπισης πιεστικών ή απειλητικών ερεθισμάτων από το περιβάλλον του».
Το Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα (ΑΝΣ), που ελέγχει ρυθμιστικά όλα τα συστήματα του οργανισμού,αποτελείται από δύο υποσυστήματα: το συμπαθητικό νευρικό σύστημα (ΣΝΣ) και το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα (ΠΝΣ). Το ΣΝΣ σχετίζεται με την αντιμετώπιση κινδύνων, τη διέγερση του οργανισμού, την κατανάλωση ενεργειακών αποθεμάτων και γενικά αυξάνει τη λειτουργία όλων των συστημάτων του οργανισμού, εκτός από το αναπαραγωγικό,το πεπτικό και το ανοσοποιητικό των οποίων η λειτουργία εξαρτάται από το ΠΝΣ, το οποίο σχετίζεται με τη χαλάρωση και την ξεκούραση, την αναζωογόνηση , την αποθήκευση ενέργειας στον οργανισμό κ.α. Το σημαντικό είναι ότι η δράση των δύο συστημάτων είναι ανταγωνιστική, δηλαδή όταν είναι ενεργοποιημένο το ένα σύστημα το άλλο βρίσκεται σε αναστολή και εμποδίζονται οι σημαντικές του λειτουργίες.

Όταν το ΣΝΣ είναι παρατεταμένα διεγερμένο,και δεν υπάρχει μια ισορροπία ανάμεσα στις δράσεις των δύο συστημάτων, εκλύονται οι ψυχοφυσιολογικές διαταραχές, οι οποίες εκδηλώνονται με σωματικά συμπτώματα, αλλά η έναρξη και/ή η συντήρησή τους εξαρτάται από συναισθηματικούς και κοινωνικούς παράγοντες.

Ενδεικτικά, κάποιες από τις ψυχοφυσιολογικές διαταραχές είναι :
– Διαταραχές ύπνου
– Κεφαλαλγίες, Κροταφογναθικό σύνδρομο
– Μυοσκελετικά (αυχενικό, λουμπάγκο, ραχιαλγίες)
– Διαταραχές μυϊκού σπασμού (νευραλγίες, μυϊκά τικ)
– Αγγειοκινητικά (ημικρανίες, Raynaud)
– Καρδιαγγειακά – Αναπνευστικά (υπέρταση, άσθμα)
– Διαταραχές πεπτικού συστήματος (ευερέθιστο έντερο, έλκος)
– Αυτοάνοσα νοσήματα (αρθρίτιδες, ψωρίαση, λεύκη, έρπης)
– Μεταβολικές διαταραχές (διαβήτης)


Οφέλη από τις Ασκήσεις Χαλάρωσης
Με τις ασκήσεις χαλάρωσης στόχος είναι να ενεργοποιηθεί το παρασυμπαθητικό σύστημα και να ελαττωθεί ο συμπαθητικός τόνος, αποτέλεσμα της διέγερσης του συμπαθητικού νευρικού συστήματος. Η χαλάρωση βοηθάει στη μείωση των ψυχοφυσιολογικών συμπτωμάτων και στην εκμάθηση του ατόμου να έχει επίγνωση των συμπτωμάτων από τα αρχικά τους στάδια και τον έλεγχο αυτών. Συγκεκριμένα, η χαλάρωση βοηθάει:

• Στην αντιμετώπιση αγχωτικών καταστάσεων καθώς και της καθημερινής κούρασης.
• Στη βελτίωση της μνήμης και της συγκέντρωσης.
• Στην αύξηση της ανεκτικότητας στον πόνο.
• Στην ελάττωση της ανάγκης για λήψη ηρεμιστικών φαρμάκων.
• Στην αποφυγή της υπερβολικής αντίδρασης σεαγχογόνα ερεθίσματα.
• Στην ελάττωση συγκεκριμένων σωματικών συμπτωμάτων του άγχους (π.χ. πονοκέφαλοι).
• Στην αποτροπή της έναρξης άλλων διαταραχών άγχους.
• Στη μείωση της ανάγκης του ατόμου να καπνίζει, να πίνει αλκοόλ ή να τρώει πολύ.
• Στο να μπορεί το άτομο να αντιμετωπίζει αγχωτικές καταστάσεις αντί να τις αποφύγει.
• Αύξηση της αυτοσυγκέντρωσης.
• Χαλάρωση σφιγμένων ομάδων μυών.
• Μείωση νευρικότητας.
• Μείωση του πόνου.
• Μεγιστοποίηση της δυνατότητας αυτo-ίασης του οργανισμού.
• Εξισορρόπηση και εναρμόνιση του αυτόνομου νευρικού συστήματος.
• Αύξηση των επιδόσεων του ατόμου.


Άλλες Τεχνικές Διαχείρισης Του Στρες
Οι σοβαρές επιδράσεις του στρες στην υγεία καθιστούν απαραίτητη την ανάγκη αντιμετώπισής του ή και την πρόληψη. Κάποιες τεχνικές διαχείρισης του στρες, εκτός από την χαλάρωση, είναι οι εξής:

• Διαφραγματική Αναπνοή
Βασικό συστατικό σχεδόν όλων των μεθόδων χαλάρωσης αποτελεί η εκμάθηση της διαφραγματικής αναπνοής, διότι μέσω αυτής επιτυγχάνουμε τη μείωση της έντασης, ηρεμία του νου και του νευρικού συστήματος καθώς και μεγαλύτερες δυνατότητες αυτοσυγκέντρωσης και δημιουργικότητας.

• Γνωστική Αναδόμηση
Εντοπίζονται οι υπερβολικές και διαστρεβλωμένες σκέψεις του ατόμου που δημιουργούν άγχος και επηρεάζουν το συναίσθημά του και αντικαθίστανται από πιο ισορροπημένες.

• Διεκδικητική Συμπεριφορά
Η διεκδικητική συμπεριφορά σχετίζεται με την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του ατόμου και την αναγνώριση και έκφραση των σκέψεων και των συναισθημάτων του. Με αυτόν τον τρόπο το άτομο οριοθετεί τις διαπροσωπικές του σχέσεις, ικανοποιεί περισσότερο τις ανάγκες του και μειώνει το άγχος του.

• Διαχείριση Χρόνου
Η σωστή διαχείριση του χρόνου μέσω σωστού προγραμματισμού, ιεράρχησης προτεραιοτήτων, βάζοντας υποστόχους κ.α. είναι ένας απαραίτητος μηχανισμός διαχείρισης του στρες.

• Τεχνικές επίλυσης προβλημάτων
Οι τεχνικές επίλυσης προβλημάτων περιλαμβάνουν τα εξής βήματα: καθορισμός του προβλήματος, εξεύρεση όσο το δυνατόν περισσότερων εναλλακτικών λύσεων, επιλογή της κατάλληλης λύσης ανάλογα με το όφελος και το κόστος που τη συνοδεύει, σχεδιασμός των βημάτων που χρειάζεται να γίνουν για να επιτευχθεί η λύση, πραγματοποίηση των βημάτων και αξιολόγηση του αποτελέσματος.

• Βιοανατροφοδότηση
Στη διαδικασία αυτή χρησιμοποιούνται ηλεκτρομηχανικές συσκευές που μετρούν τις φυσιολογικές λειτουργίες του ατόμου. Στόχος είναι το άτομο να εκπαιδευτεί να ελέγχει εκούσια τις νευροφυσιολογικές του λειτουργίες.

• Ψυχοθεραπεία
Η ψυχοθεραπεία είναι μια διαδικασία βαθιάς προσωπικής ανάλυσης που στοχεύει στη μείωση των πηγών του άγχους και όχι απλά στην διαχείριση και αντιμετώπιση του άγχους και των συμπτωμάτων του αφού αυτά εμφανιστούν. Οι ρίζες του άγχους έχουν να κάνουν με τον τρόπο σκέψης, αντίληψης και ερμηνείας του κόσμου και των γεγονότων από την πλευρά του ατόμου.